جمعی از فعالان دانشجویی خارج از کشور با انتشار بیانیه ای به مجموعهی حاکمیت هشدار داده اند تا "رویهی نامیمون برخورد با فعالیتهای مسالمتآمیز دانشجویی" را پایان دهند.
به گزارش دانشجو نیوز، در این بیانیه آماده است: "ما عمیقا معتقدیم با توجه به خشونت عریان نیروهای امنیتی و سرکوبگر نسبت به دانشجویان و دانشگاه، هشیاری دانشجویان در اعتراضاتشان امری لازم و ضرروی است. چیزی که تا به امروز نیز همواره چراغ راه فعالان جنبش دانشجویی بوده است و پس از این نیز خواهد بود؛ هشیاری، استقلال، شجاعت."
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
دهههای متمادی است که دانشگاه و دانشجویان به مثابه کانون و چراغ روشن اندیشهورزی و آزادیخواهی، قلب تپندهی جنبشهای مدنی مردم ایران بوده است. اما از بدو تاسیس نهاد دانشگاه در ایران تا امروز، همواره اصحاب قدرت با دانشجویان آگاه و آزادیخواه برخورد خصمانه داشتهاند و فراز و نشیبها و تحولات پی در پی در تاریخ معاصر ایران نیز هرگز سبب نشده است تا سرکوب جنبش دانشجویی توسط حاکمان لحظهای متوقف گردد. اما جنبش دانشجویی ایران نشان داده است که علیرغم فشارها، ترس آفرینیها و سرکوب مداوم از سوی صاحبان قدرت هیچگاه در برابر ظلم، بیداد و استبداد سکوت نخواهد کرد و با سلاح اندیشه و آگاهی، پایههای استبداد را فرو خواهد ریخت و زندان، محرومیت و ممنوعیت نتوانسته مانع تپش و حرکت رو به جلوی آن شود.
دانشگاه و جنبش دانشجویی در سی سال گذشته همواره زیر ضرب حملات عمله استبداد بوده و به خصوص در شش سال گذشته و به صورت مشخص پس از کودتای انتخاباتی ۸۸، نیروهای سرکوبگر با حمله وحشیانه به محیط دانشگاه و یا خانه و کاشانه دانشجویان و بازداشت و ضرب و شتم آنها و همچنین محروم کردن دانشجویان اندیشهورز، نخبه و آزادیخواه از ادامهی تحصیل، تعطیلی تشکلهای منتقد، صدور احکام قضایی بیسابقه علیه فعالان دانشجویی و بازنشستگی اجباری اساتید صاحب صلاحیت، با تهدید و ارعاب هر روزهی دانشجویان، و با انکار حضور درخشان آنها خواسته است وقفهای در جنبش پرافتخار دانشجویی ایجاد کند تا بتواند به خواستهای نامشروع خود در خاموش کردن صدای مخالفان و یک صدا کردن جامعه دست یابد.
اما زنهار که دانشگاه تا همیشه زنده است و پویا و خار چشم مستبدین؛ آنچه اقتدارگرایان بر آن حمله میکنند، تصویر ماه درخشان جنبش دانشجویی است بر آب و هر چند که لحظهای معوج شود، باز هم ماه خواهد تابید و در آب منعکس خواهد شد.
اکنون نیز علیرغم گذشت نزدیک به دو سال از جنایات پس از وقایع انتخابات که با کشتار مردم بی دفاع، حمله به کوی دانشگاه و فجایع کهریزک همراه بود و عاملان و آمران این جنایات آزادانه به اعمال ننگین خود میپردازند برخی از مسوولان نظامی کماکان دانشجویان را تهدید به برخوردهای خشونت آمیز می کنند.
ما جمعی از فعالان سابق جنبش دانشجویی به مجموعهی حاکمیت هشدار میدهیم تا رویهی نامیمون برخورد با فعالیتهای مسالمتآمیز دانشجویی را پایان دهد؛ سرمایههای علمی و نخبگان این کشور را هر چه سریعتر از زندان آزاد کنند.
ما خواهان پایان حکومت نظامی غیررسمی حاکم بر دانشگاهها و بازگشت فضای آکادمیک به جای جو پادگانی امروز دانشگاهها هستیم. ما خواهان آن هستیم که با خروج نیروهای امنیتی و غیر دانشگاهی از محیط دانشگاهها آزادیهای آکادمیک احیا و برقرار شود. ما به عنوان کسانی که تجربه و افتخار چندین سال همراهی با جنبش دانشجویی را داشتهایم، از همهی حرکتهای مستقل، آزادیخواهانه و غیرخشونتآمیز در اعتراض به فضای پادگانی – امنیتی دانشگاهها دفاع و از دانشجویانی که در این زمینه تلاش میکنند حمایت میکنیم.
ما عمیقا معتقدیم با توجه به خشونت عریان نیروهای امنیتی و سرکوبگر نسبت به دانشجویان و دانشگاه، هشیاری دانشجویان در اعتراضاتشان امری لازم و ضرروی است. چیزی که تا به امروز نیز همواره چراغ راه فعالان جنبش دانشجویی بوده است و پس از این نیز خواهد بود؛ هشیاری، استقلال، شجاعت.
دقت و بررسی همهی جوانب پیش از ورود به عرصهی عمل و پرهیز از دامهای نهان و آشکار حاکمیت میتواند بر نیرومندی بیشتر جنبش دانشجویی بیافزاید تا با هزینههای کمتر، دستاوردهای بزرگتری کسب کند.
در پایان ما جمعی از فعالان سابق جنبش دانشجویی ایران، ضمن اعلام حمایت از فعالیتهای مستقل و روشنبینانهی جنبش دانشجویی، به حاکمیت در مورد ادامهی روند برخورد با دانشگاه به شدت هشدار میدهیم.
اسامی امضا کنندگان این بیانیه:
آذرنیوش، فرشید
اسکندری، صادق
اصلاحچی، مرتضی
اعتمادی، امیرحسین
بهمنی، آرش
جعفریان، رضا
جهاندار، پویا
خسروی، مصطفی
دوستیپور، فرشاد
رشیدی، امیر
روزبهانی، مریم
روحانی، مهدی
سپهریفر، تارا
سرابندی، نسیم
سیما، سلمان
شجاعی، صادق
شکوهیفرد، محمدرضا
صادقی، محمد
ظریفینیا، حمیدرضا
طالبی، حسن
عبدی، علی
علیپور، فرهمند
فریدی، ناصح
فناییان، فاطمه
محمدی، فرشاد
مصطفوی، نریمان
میردامادی، سراجالدین
همتی، رحیم
هنری، علی
نوری زاده، علی
به گزارش دانشجو نیوز، در این بیانیه آماده است: "ما عمیقا معتقدیم با توجه به خشونت عریان نیروهای امنیتی و سرکوبگر نسبت به دانشجویان و دانشگاه، هشیاری دانشجویان در اعتراضاتشان امری لازم و ضرروی است. چیزی که تا به امروز نیز همواره چراغ راه فعالان جنبش دانشجویی بوده است و پس از این نیز خواهد بود؛ هشیاری، استقلال، شجاعت."
متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:
دهههای متمادی است که دانشگاه و دانشجویان به مثابه کانون و چراغ روشن اندیشهورزی و آزادیخواهی، قلب تپندهی جنبشهای مدنی مردم ایران بوده است. اما از بدو تاسیس نهاد دانشگاه در ایران تا امروز، همواره اصحاب قدرت با دانشجویان آگاه و آزادیخواه برخورد خصمانه داشتهاند و فراز و نشیبها و تحولات پی در پی در تاریخ معاصر ایران نیز هرگز سبب نشده است تا سرکوب جنبش دانشجویی توسط حاکمان لحظهای متوقف گردد. اما جنبش دانشجویی ایران نشان داده است که علیرغم فشارها، ترس آفرینیها و سرکوب مداوم از سوی صاحبان قدرت هیچگاه در برابر ظلم، بیداد و استبداد سکوت نخواهد کرد و با سلاح اندیشه و آگاهی، پایههای استبداد را فرو خواهد ریخت و زندان، محرومیت و ممنوعیت نتوانسته مانع تپش و حرکت رو به جلوی آن شود.
دانشگاه و جنبش دانشجویی در سی سال گذشته همواره زیر ضرب حملات عمله استبداد بوده و به خصوص در شش سال گذشته و به صورت مشخص پس از کودتای انتخاباتی ۸۸، نیروهای سرکوبگر با حمله وحشیانه به محیط دانشگاه و یا خانه و کاشانه دانشجویان و بازداشت و ضرب و شتم آنها و همچنین محروم کردن دانشجویان اندیشهورز، نخبه و آزادیخواه از ادامهی تحصیل، تعطیلی تشکلهای منتقد، صدور احکام قضایی بیسابقه علیه فعالان دانشجویی و بازنشستگی اجباری اساتید صاحب صلاحیت، با تهدید و ارعاب هر روزهی دانشجویان، و با انکار حضور درخشان آنها خواسته است وقفهای در جنبش پرافتخار دانشجویی ایجاد کند تا بتواند به خواستهای نامشروع خود در خاموش کردن صدای مخالفان و یک صدا کردن جامعه دست یابد.
اما زنهار که دانشگاه تا همیشه زنده است و پویا و خار چشم مستبدین؛ آنچه اقتدارگرایان بر آن حمله میکنند، تصویر ماه درخشان جنبش دانشجویی است بر آب و هر چند که لحظهای معوج شود، باز هم ماه خواهد تابید و در آب منعکس خواهد شد.
اکنون نیز علیرغم گذشت نزدیک به دو سال از جنایات پس از وقایع انتخابات که با کشتار مردم بی دفاع، حمله به کوی دانشگاه و فجایع کهریزک همراه بود و عاملان و آمران این جنایات آزادانه به اعمال ننگین خود میپردازند برخی از مسوولان نظامی کماکان دانشجویان را تهدید به برخوردهای خشونت آمیز می کنند.
ما جمعی از فعالان سابق جنبش دانشجویی به مجموعهی حاکمیت هشدار میدهیم تا رویهی نامیمون برخورد با فعالیتهای مسالمتآمیز دانشجویی را پایان دهد؛ سرمایههای علمی و نخبگان این کشور را هر چه سریعتر از زندان آزاد کنند.
ما خواهان پایان حکومت نظامی غیررسمی حاکم بر دانشگاهها و بازگشت فضای آکادمیک به جای جو پادگانی امروز دانشگاهها هستیم. ما خواهان آن هستیم که با خروج نیروهای امنیتی و غیر دانشگاهی از محیط دانشگاهها آزادیهای آکادمیک احیا و برقرار شود. ما به عنوان کسانی که تجربه و افتخار چندین سال همراهی با جنبش دانشجویی را داشتهایم، از همهی حرکتهای مستقل، آزادیخواهانه و غیرخشونتآمیز در اعتراض به فضای پادگانی – امنیتی دانشگاهها دفاع و از دانشجویانی که در این زمینه تلاش میکنند حمایت میکنیم.
ما عمیقا معتقدیم با توجه به خشونت عریان نیروهای امنیتی و سرکوبگر نسبت به دانشجویان و دانشگاه، هشیاری دانشجویان در اعتراضاتشان امری لازم و ضرروی است. چیزی که تا به امروز نیز همواره چراغ راه فعالان جنبش دانشجویی بوده است و پس از این نیز خواهد بود؛ هشیاری، استقلال، شجاعت.
دقت و بررسی همهی جوانب پیش از ورود به عرصهی عمل و پرهیز از دامهای نهان و آشکار حاکمیت میتواند بر نیرومندی بیشتر جنبش دانشجویی بیافزاید تا با هزینههای کمتر، دستاوردهای بزرگتری کسب کند.
در پایان ما جمعی از فعالان سابق جنبش دانشجویی ایران، ضمن اعلام حمایت از فعالیتهای مستقل و روشنبینانهی جنبش دانشجویی، به حاکمیت در مورد ادامهی روند برخورد با دانشگاه به شدت هشدار میدهیم.
اسامی امضا کنندگان این بیانیه:
آذرنیوش، فرشید
اسکندری، صادق
اصلاحچی، مرتضی
اعتمادی، امیرحسین
بهمنی، آرش
جعفریان، رضا
جهاندار، پویا
خسروی، مصطفی
دوستیپور، فرشاد
رشیدی، امیر
روزبهانی، مریم
روحانی، مهدی
سپهریفر، تارا
سرابندی، نسیم
سیما، سلمان
شجاعی، صادق
شکوهیفرد، محمدرضا
صادقی، محمد
ظریفینیا، حمیدرضا
طالبی، حسن
عبدی، علی
علیپور، فرهمند
فریدی، ناصح
فناییان، فاطمه
محمدی، فرشاد
مصطفوی، نریمان
میردامادی، سراجالدین
همتی، رحیم
هنری، علی
نوری زاده، علی
